ACT (Acceptance & Commitment Therapy), een derde generatie cognitieve gedragstherapie. Een therapie die o.a. gericht is op het accepteren en dragen van de moeilijkheden die op je pad komen, terwijl je keuzes blijft maken die passen bij wat voor jouw belangrijk is.
Accepteren en dragen – een dingetje
Dat accepteren en dragen van moeilijkheden is best een ding. Ik denk dat we daar allemaal wel (eens) tegenaan lopen. Dat we onszelf erop betrappen dat we dingen wegstoppen of uit de weg gaan. Soms omdat het op dat moment niet past. Ook kan het zijn dat je het niet wilt toelaten bijvoorbeeld uit angst om wat er dan gaat gebeuren. Soms omdat je hoopt dat het op die manier gewoon verdwijnt. En soms omdat het er niet meer toe lijkt te doen (‘dat is nu eenmaal gebeurd’). Of omdat je denk: “Ik moet verder”.
Op korte termijn kan dat werken. Maar op de lange termijn? Tja, dat is een ander verhaal.
Weg maar niet verdwenen
Wat weggeduwd wordt, is niet verdwenen. Het plopt toch weer ergens op. Dat kan in je gedachten of in je stemming, maar ook zeker via je lijf. Je kunt je brein misschien even afleiden, maar je lijf niet. Als je dingen lang probeert weg te houden, kan dat uiteindelijk meer kosten dan je denkt. Je kunt bijvoorbeeld merken dat je lichamelijke klachten krijgt (je lijf blijft ‘aan’ staan), dat je minder goed dingen kunt onthouden of overzien, of dat je stemmingsproblemen ervaart. Je zenuwstelsel blijft geprikkeld, en het leven kan zwaar gaan aanvoelen – zelfs als er op het oog niets bijzonders is.
Uit de weg gaan van pijn of spanning kan dus veel kosten. En dat is niet wat je wilt. Maar ja, dingen accepteren en niet meer vermijden of wegstoppen – dat klinkt makkelijker dan het is. Als ‘ervaren’ wegstopper kan ik je vertellen: dit onder de knie krijgen is echt een ding. Soms lukt het beter, soms iets minder.
Als verdriet op bezoek komt
Een heel mooi boek dat helpend kan zijn in dat proces is Als verdriet op bezoek komt van Eva Erland. Een boek met weinig woorden, maar veel zeggingskracht. Beeldend, zacht en inspirerend. Misschien helpt het jou ook. En ja, het is een prentenboek. Maar ik vind: prentenboeken zijn voor álle leeftijden.
