Soms moet je jezelf ook eens een cadeautje geven. Niet dat ik veel moeite heb met dingen voor mezelf kopen. Integendeel; ik heb daar een lage drempel voor. Dit levert overigens soms hele goede impulsaankopen op; ik noem een hitser-bingo en een paar gouden gympen als voorbeeld. Niet nodig, maar ik ben er wel heel blij mee! Maar een heel duur cadeau geef ik mezelf niet zo snel. Maar wat ben ik blij dat ik mezelf de cursus ACT4kids cadeau heb gedaan!
Een paar inspirerende dagen, vol zelf ervaren en zelfinzicht, waarin ik nóg meer verdieping vond in het werken met kinderen, jongeren en ouders. En in het ACT4kids model – dat precies raakt aan hoe ik werk en wil werken: vanuit verbinding, authenticiteit, met ruimte voor ervaring, lijf en verhaal.
Het ACT4kids model: 6 symboolfiguren
Het model is opgebouwd met 6 symboolfiguren: de boom, de uil, de kat, de olifant, het hart en de ik. Deze symboolfiguren en dit model kunnen kinderen (en volwassenen) helpen om flexibeler met lastige gedachten, gevoelens en situaties om te gaan. Het geeft mij de mogelijkheid om samen met kinderen (en ouders) stil te staan bij:
- Voelen wat er in je lijf en de omgeving gebeurd
- Weten wat er toe doet voor jou
- Kiezen voor een waardevolle richting
- Handelen ook als het spannend is
- Ruimte maken voor moeilijke gedachten, gevoelens en situaties
- Opmerken zonder te verdwalen
Wat het model zo krachtig maakt, is de manier waarop het aansluit bij de belevingswereld van kinderen. Niet alleen praten óver, maar samen ervaren. Via beweging, spel, metaforen en creatieve werkvormen. Altijd met aandacht voor het lijf en met ruimte voor wat zich in het dagelijks leven afspeelt.
Een cadeau met doorwerking
Wat ik mezelf cadeau deed, geef ik nu door aan de kinderen, jongeren en ouders die ik begeleid. Een manier om niet de moeilijke dingen op te lossen, maar ermee om te gaan op een manier die bij hen past. Zodat ze in de toekomst ook weten om te gaan met het gedoe wat op hun pad gaat komen!
Bij kinderen en ouders zie ik enthousiaste reacties en herkenning bij zichzelf. Van vaders die verzuchten “had ik dit zelf maar eerder geweten; mijn uil is echt heel veel aan het fladderen altijd”, kinderen die noemen “dat hun boom op tilt sloeg bij het vooruitzicht van de toets en hoe fijn het was om te weten waar die lichamelijke signalen vandaan kwamen (daardoor ging hun uil minder fladderen)” tot kinderen/jongeren die opgelucht ontdekken dat wat de uil denkt “ook maar een gedachte is en niet de waarheid”.
Kortom, ook dit cadeau kan de boeken in als “niet nodig, maar wel heel fijn”!
